İnsanın Gafleti!.
“Şu evrende,insan dışındaki her şey (dağlar,taşlar,su,toprak ve hayvanlar)
sürekli onun adını anarken,O’nu unutan neden hep biz insanlar oluyoruz?.
Niçin kalabalığın içinde değil de,yalnızlığın içinde,tek başına kaldığımızda O’nu fark ediyoruz?.
Neden?. İnsan,insanın acılarına hep göz yummayı tercih ediyor bu hayatta!.
Niçin bir yerde yaş varken,diğer yerde düğün dernek oluyor ki?. Size nedenini söyleyeyim mi?.
İnsan yaşamak için devamlı olarak acele ederken,akıp giden
bu zamanın içinde bir kayboluş mücadelesi veriyor aslında!.
Ve bu kayboluşun içinde,öyle bir bilinmezliğe doğru ilerliyoruz ki,o bilinmezlik
insanın gerçeği fark etmesini sağlıyor... Ve ama ne yazık ki,geri dönemiyoruz işte!.”
“Acıyı,üzüntüyü ve sevinci taşımaktır asıl yük!.
Üzerine geçirdiğin ateşten bir gömlek misali gibi olsa da!.
İnsanın gafletten uyandığı gündür,bu kurtuluş!.”
Saygılarımla vesselam!. -Güneş Şi'ra Mollaadayewa!. 🙏✍️
0 Yorumlar